موجود مقتدرى معرفى مى كرد كه مردم او را خدا ميدانستند و اتفاقاً از براى حضرت رسول صلى الله عليه و آله و سلم مانعى نبود چنين زياده روى و مغالاتى بنمايد ، خصوصاً در سالهاى اخير عمرش در مدينه كه نفوذ معنوى و مادى او به حد اعلاى خود رسيده بود و هرچه مى فرمود از طرف مردم حقيقت مطلق تلقى مى شد . ولى خوش بختانه قرآن موقف پيغامبر صلى الله عليه و آله و سلم را به قسمى دقيق و عجيب بيان نموده كه گذشته از اين كه كوچكترين ايرادى تا امروز بر آن وارد نيامده ، بهترين دليل بر نبوت و منصب حقيقى او در نظر مردم دقيق بين دنيا به حساب مى آيد و ثابت مىشود كه قرآن تراوش خيالات و تفكرات شخصى خود او نبوده و بلكه از منبع عالى ترى نازل شده و او فقط موظف برسانيدن آن به مردم بوده است . قبل از اين كه نمونه‌اى از آيات قرآن را در اين باره براى شما بنگارم لازم است اصل موضوع را مختصر توضيح دهم : اگر حضرت محمد صلى الله عليه و آله و سلم رسول خداوند نمى بود و قرآن مولود عقل خودش مى بود بدون چون و چرا براى بالابردن مقام خود و براى بيشتر تسخير كردن دل هاى پيروان خود اراده خود را در